امروز حالم به هم خورد ... بخندم ... گریه کنم ....من واقعا دارم مسخره میشم یا واقعا دیگران مسخرن ... حالم بده ... باید برم می ارزوم چیزی که مطمینم درسته ... من ادم معمولی بودن و روزمرگی نیستم ... روزمرگی برای من ساخته نشده .... میرم پی کاری که دوس دارم .... مطمینم ... میشه ... به هرچی بخوام میرسم فقط دیر و زمان بر .... زمان بر .... صبرم داره .... ولی میتونم .... من ادم قوی هستم به قوی بودن خودم ایمان دارم .

دیگه دارم کلافه میشم از اینکه هیچکس حرف منو نمیفهمه .

خودم دارم کلافه میشم ... بقیه به درک ... من چیکار کنم بفهمن و زبون منو درک کنن .

بدو بدوهای قبل شهریور ...

من بایدتا قبل مهر تمام کارامو تموم کنم . و بیفتیم دنبال هدف جدید ...

فردا خوش خبری همراه باشه و تموم بشه انشالله ...

دلم تنگ شده ... حال همو که حق داریم بپرسیم ... اما انگار اینم نمیتونم دیگه از من نیستی ... غریبه شدی ... غریبه کسی که ازماست ولی با ما نیست ... از من نبودی بهم برنگشتی ... با کی هستی چرا من نتوستم با هیچ کس باشم ... عیب کار کجا بود ... من چی پس ؟ من باید کجا قرار بگیرم که همچنان قرار نگرفتم ..... مثلا میتونم بگم خوش به حال اونایی که بهتر از ما هستن ؟ نه نمیشه گفت چون هر ادمی برای خودش شخصیت خاص و متفاوتی داره ... پس چرا نتونستم پس چرا نمیتونیم ... پس چرا همچنان همونجایی هستم که هستم ... هستم که هستم ...یکی باید می بود پس چرا من نیستم ...

سلام 20 شهریور 95 دفاع کردم چه قدر حالم خوبه چه قدر سبکم ... اگر یه روز به این وبلاگ سر زدی همینجا که با هم پیش رفتیم، همینجا که تو غم ها و شادی هام شریکم بودی، میگفتی نگران نباش قبول میشی، بدون که دفاع کردم با بهترین نمره ... نمیدونی چه قدر دوست داشتم باشی و این سبک شدن منو ببینی حیف که نیستی حیف که در کنج قلب و ذهنم خونه کردی و من توان فراموش کردن ندارم و هنوز که هنوزه تو برام یه آدم موفق و قوی هستی ...وقتی آهنگ یه روزی میاد احسان رو گوش می کردم تمام مدت پیشم بودی که بی خداحافظی بدون سلام رفتی حتی تاریخ تولدم رو فراموش کردی اما من فراموش نکردم پاییز برای من با